Spektakl „Listy starego diabła do młodego”

SĄ SPEKTAKLE, O KTÓRYCH TRUDNO OPOWIEDZIEĆ, NIE ZDRADZAJĄC ZBYT WIELE

„Listy starego diabła do młodego” są właśnie takim spektaklem.

U podstaw spektaklu leży słynny tekst C.S. Lewisa. Korespondencja starego, doświadczonego diabła z jego młodym podopiecznym zamienia się na scenie w błyskotliwe, ironiczne, a momentami niepokojąco trafne studium człowieka.

Naszych słabości.  

Samooszukiwania się.  Pychy. Miłości. Lęku.  

I tych drobnych kompromisów z samym sobą, które z biegiem czasu nabierają ciężaru, którego wcześniej nie dostrzegaliśmy.

Jest tu dużo humoru — ale nie jest to komedia, o której zapomina się w drodze do domu.

Spektakl porusza temat dobra i zła — lecz bez kazań i gotowych recept.

Monodram od dłuższego czasu gromadzi pełne sale w całym kraju. Jedni wychodzą z sali z uśmiechem, inni — w poruszającym milczeniu, a słowa usłyszane ze sceny jeszcze długo wracają w rozmowach — z innymi i z samym sobą.

W tym spektaklu

Słabości · Samooszukiwanie · Pycha · Miłość · Lęk · Wolna wola · Codzienne kompromisy